Van zuid naar noord
Door: Ien, Sas en Tristan
Blijf op de hoogte en volg Ien, Sas en Tristan
26 Februari 2012 | Nieuw Zeeland, Wairoa
We zijn nu 3 dagen op North Island. Weer anders qua natuur en klimaat.
Eerst natuurlijk met de ferry van Picton naar Wellington, de hoofdstad.Dat was weer een heel avontuur vooral voor Tristan natuurlijk, maar hij begint steeds meer te wennen aan dingen die voor ons pas op veel latere leeftijd wat normaler werden. Hij heeft zo langzamerhand ook al zoveel gedaan in zijn korte leven. Ook is het varen wat minder romantisch, vind ik, als je op een, voor een ferry helemaal, hele luxe boot zit met alles erop en eraan. Een bioscoop, een playground voor de kids, bars, resto's etc. Gezien de bijna storm, die de nacht vantevoren in Picton gewoed had en waarbij we bijna uit ons huisje waaiden, was de overtocht een peuleschil.
Wellington is geen mooie stad; althans het centrum niet. Erg rommelig en veel lelijke gebouwen. Maar wel erg gezellig met heel veel leuke cafeetjes en eettentjes. Het gekke is dat de rand om het centrum wel weer heel mooi is. Gebouwd tegen de heuvels (vermoeiend lopen!)met veel leuke houten huisjes en veel groen. Ons hotel stond aan die rand tegenover de botanische tuinen.
Een bezoek gebracht aan het Te Papa national museum, dat nogal beroemd is iig in Nieuw Zeeland.
Top of the bill is een werkelijk monsterachtige reuzenoctopus, die, dood zijnde, niet veel gevaar meer kon uitrichten achter dik glas en zwemmend in conserveringsvloeistof. Daarnaast nog wat Maori stuff gezien en natuurlijk het beroemde verdrag, waarmee het moderne Nieuw Zeeland gesticht is.
Zoals eerder gememoreerd hebben wij wat moeite met de zaterdag qua boeken van accomodatie, dus ging ons plan om in Napier te overnachten niet door. Dit vnl. vanwege een dom, oerdom festival aldaar, waar popfossielen bewijzen nog steeds levend te zijn en dit zonodig ook moeten bewijzen aan andere mensen tegen een leuk bedragje entreegeld natuurlijk. Cliff Richard had ooit al eens wat doodsgereutel ten beste gegeven en nu was Rod Stewart aan de beurt. Drommen domme, oerdomme sukkels schijnen munten te betalen voor deze preludes op aanstaande begrafenissen en dus was het stadje vol. Daarom zitten we nu ruim 100 km. verderop in Wairoa. Wel door Napier gereden, waar we probeerden die Stewart voor de bumper te krijgen maar helaas.
Omdat Napier in de jaren 30 volledig verwoest werd door een aardbeving, hebben ze de wijsheid gehad alles in art deco te herbouwen. Dus ook de plaatselijke Haarlemmerstraat kent boven de winkels hele leuke geveltjes.
Vandaag naar het Te Urewera national park geweest over weinig geplaveide wegen. Wat rondgereden en gewandeld en net lekker gekookt en gegeten. Hebben 3 nachten geboekt voor Rotorua met die geisers enzo, dus we zijn wederom benieuwd.
Eerst natuurlijk met de ferry van Picton naar Wellington, de hoofdstad.Dat was weer een heel avontuur vooral voor Tristan natuurlijk, maar hij begint steeds meer te wennen aan dingen die voor ons pas op veel latere leeftijd wat normaler werden. Hij heeft zo langzamerhand ook al zoveel gedaan in zijn korte leven. Ook is het varen wat minder romantisch, vind ik, als je op een, voor een ferry helemaal, hele luxe boot zit met alles erop en eraan. Een bioscoop, een playground voor de kids, bars, resto's etc. Gezien de bijna storm, die de nacht vantevoren in Picton gewoed had en waarbij we bijna uit ons huisje waaiden, was de overtocht een peuleschil.
Wellington is geen mooie stad; althans het centrum niet. Erg rommelig en veel lelijke gebouwen. Maar wel erg gezellig met heel veel leuke cafeetjes en eettentjes. Het gekke is dat de rand om het centrum wel weer heel mooi is. Gebouwd tegen de heuvels (vermoeiend lopen!)met veel leuke houten huisjes en veel groen. Ons hotel stond aan die rand tegenover de botanische tuinen.
Een bezoek gebracht aan het Te Papa national museum, dat nogal beroemd is iig in Nieuw Zeeland.
Top of the bill is een werkelijk monsterachtige reuzenoctopus, die, dood zijnde, niet veel gevaar meer kon uitrichten achter dik glas en zwemmend in conserveringsvloeistof. Daarnaast nog wat Maori stuff gezien en natuurlijk het beroemde verdrag, waarmee het moderne Nieuw Zeeland gesticht is.
Zoals eerder gememoreerd hebben wij wat moeite met de zaterdag qua boeken van accomodatie, dus ging ons plan om in Napier te overnachten niet door. Dit vnl. vanwege een dom, oerdom festival aldaar, waar popfossielen bewijzen nog steeds levend te zijn en dit zonodig ook moeten bewijzen aan andere mensen tegen een leuk bedragje entreegeld natuurlijk. Cliff Richard had ooit al eens wat doodsgereutel ten beste gegeven en nu was Rod Stewart aan de beurt. Drommen domme, oerdomme sukkels schijnen munten te betalen voor deze preludes op aanstaande begrafenissen en dus was het stadje vol. Daarom zitten we nu ruim 100 km. verderop in Wairoa. Wel door Napier gereden, waar we probeerden die Stewart voor de bumper te krijgen maar helaas.
Omdat Napier in de jaren 30 volledig verwoest werd door een aardbeving, hebben ze de wijsheid gehad alles in art deco te herbouwen. Dus ook de plaatselijke Haarlemmerstraat kent boven de winkels hele leuke geveltjes.
Vandaag naar het Te Urewera national park geweest over weinig geplaveide wegen. Wat rondgereden en gewandeld en net lekker gekookt en gegeten. Hebben 3 nachten geboekt voor Rotorua met die geisers enzo, dus we zijn wederom benieuwd.
-
03 Maart 2012 - 20:31
Jolanda:
Jongens, wat maken jullie een prachtige reis. Het zal niet meevallen om weer terug te komen.
Sofie zat even mee te kijken en zag Tristan op de foto. Ze zei: Oooaaah, is dat Tristan? Wat een poepie, wat een dotje! Laat ik dat nou ook net zitten denken!
En de andere foto's zijn natuurlijk ook heel mooi.
Ik ben nu helemaal bijgelezen, leuk om te zien hoe jullie genieten van de reis, en van elkaar.
Nou, geniet er nog heel erg van, ik verheug me om jullie weer te zien en bij te praten.
Veel liefs!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
